Dromen van Pesach 2015

Er is tegenwoordig veel discussie over het wel of niet Pesach vieren voor christenen. Vanuit het Jodendom wordt het niet geaccepteerd en vanuit het Christendom wordt er op nagekeken. Toch hebben 400 volgelingen van Jezus op vrijdag 3 april samen Pesach gevierd in het midden van Nederland. De opdracht voor de Pesachmaal kwam via 2 dromen. Op deze dag vielen de joodse en christelijke kalenders weer heel even samen zoals in het jaar 33 AD en viel Goede Vrijdag weer op de avond van Pesach. Daarin kwam veel duidelijk over de betekenis van Pesach voor joden, voor christenen en voor heel de mensheid. De weg naar Pesach in 2015 was een groot wonder.

Dit is ons verhaal en we laten het aan u over om te oordelen of het wel of niet van God was.

“Ons, HEER, niet ons, geef Uw Naam alle eer, om Uw liefde, Uw trouw.
Waarom zeggen de volken: ‘Waar is die God niet van hen?’
Onze God is in de hemel, Hij doet wat Hem behaagt.” Psalm 115:1-3

IMG_6018

Hier is een beschrijving van de eerste dromen.

Op 4 november 2014 werd ik wakker met een heldere droom. Het was aan het einde van de nacht en het leek alsof iemand plotseling mijn gewone droom was binnengevallen met een duidelijke stem. Een droom die aan het einde van een andere droom was geplaatst en het hele verhaal waar ik mee bezig was veranderde. De droom was zó echt dat ik even stil bleef liggen en probeerde alles te herinneren. In de droom was een vrouw naar me toegekomen die ik kende van een gebedsgroep en ze had gezegd: “Schiet op! We moeten nu al Pesach organiseren want anders zit de agenda van iedereen vol.” Terwijl ik nog in bed lag realiseerde ik me dat dit een hele bijzondere droom was, want haar woorden waren een andere droom plotseling binnengevallen. Ze kwamen heel onverwacht en hadden niks te maken met waar ik in mijn hoofd mee bezig was. Alsof je ergens een film aan het kijken bent en er plotseling een groot reclamestuk aan het einde wordt gezet. Ik was zeker op dat moment nog helemaal niet met Pesach bezig, dat was nog zo ver weg!

Ik wreef in mijn ogen en probeerde wakker te worden. Normaal gesproken vervaagt een droom langzaam weg maar deze werkte juist andersom. Hij werd steeds echter en de woorden echoden in mijn hoofd. Ik had al vaker dromen gehad en wist dat sommige dromen niet van onszelf waren maar van God. In de Bijbel wordt vaak verwezen naar hoe God werkt in dromen: Jacob, Jozef, Daniël, Ezechiël en zelfs Jozef in het Nieuwe Testament. Allemaal verhalen die uit dromen voortkomen. Vlak voor of aan het einde van het verhaal lees je vaak: en ze vielen in slaap, of werden wakker. Ze zeggen dat zelfs meer dan de helft van het profetische werk voortkomt uit dromen. God is nog steeds hetzelfde, toen en nu, en spreekt nog zo. Je dromen kunnen een poort zijn waar Hij jou kan bereiken, met beelden en woorden van Hem. Maar hoe weet je of het van Hem is? Het is belangrijk om onderscheid te kunnen maken tussen je eigen dromen en die van Hem. Ik heb het al meerdere keren mogen ervaren, maar deze keer was het anders. Dit was een opdracht. Een hele duidelijke opdracht.

Ik stond op en terwijl ik buiten wandelde met de hond bad ik tot de Heer: “Is dit van U Heer? Of is het een gewone droom? En als het van U is, waarom nu al? Hoeveel mensen wilt u dan uitnodigen?”

Toen hoorde ik een zachte tedere stem diep van binnen, die duidelijk zei: “400”

Ik schrok en dacht: Is dit wel van God? Of is dit toch mijn eigen fantasie? 400 mensen voor Pesach! Dat is onmogelijk.

Ik bad terug: “Maar Heer, dat kan toch niet in mijn huis?”

Alsof Hij naast me liep, antwoordde Hij meteen: “Nee, niet in je huis, Ik zal je de plaats laten zien.”

In mijn gedachten vroeg ik aan Hem: “Wie zijn dan die 400?”

Het leek alsof iemand me influisterde en zei: “Allemaal verschillende mensen.”

Ik dacht gelijk aan de muziek. Er kwamen prachtige liederen in me op, die met Pesach te maken hebben. Ik vroeg aan God welke muzikanten Hij wilde. En Hij antwoordde: “Ik zorg voor de muziek.”

Toen ik thuis kwam voelde ik me in een roes: 400 mensen! Pesach wordt meestal in huiselijke kring gevierd. Waarom wilde God dat ik nu een enorm Pesachfeest zou organiseren voor 400 mensen? Ik had geen idee wat Hij bedoelde met die 400 en of het iets betekende. Ik had er nog nooit van gehoord. Toch voelde ik diep van binnen dat dit echt van Hem kwam. De droom werd steeds helderder en Zijn woorden groeiden en werden sterker in mijn hoofd, alsof er een zaadje in je hersenen wordt geplant dat steeds meer gaat groeien. Later die ochtend keek ik naar mijn agenda en zag dat het die nacht exact vijf maanden voor Pesach was geweest.

Een paar uur later belde mijn moeder uit Amerika. Ze klonk onthutst. Voor het eerst in haar leven had ze ook een hele bijzondere droom gehad. Ze vertelde dat in haar droom mijn vader naar haar toe was gekomen. Ze moest naar Nederland voor een groot diner, met veel mensen die binnenkwamen en aan tafels gingen zitten. Ze had gezien dat er vooral veel mensen waren, als een soort groot gala. Ze begreep het niet helemaal, want al hoewel mijn moeder al jaren christen was, had ze nog nooit een droom van de Heer gehad. Toen ik haar vertelde dat ik ook die ochtend zo’n droom had gehad gingen bij ons beiden alle bellen rinkelen.

Twee dezelfde dromen? In twee landen? In dezelfde nacht?

Dat kon geen toeval zijn. Het was voor ons allebei duidelijk: De Heer had gesproken en Zijn opdracht gegeven. Het lag nu aan ons om Hem te volgen, te gehoorzamen en vooral te vertrouwen. Hij gaf de opdracht. Maar wij hadden een keus om de opdracht te vervullen: ja of nee. Dit was onze eigen vrije wil. We hoefden Hem niet te volgen. Maar we hebben het gedaan in gehoorzaamheid. Het was het begin van een bewogen pad waarin de Heer ons veel heeft geleerd over zichzelf, vertrouwen en Zijn koninkrijk. We hebben zijn hart gevoeld en Zijn koninkrijk aan het werk gezien. Het was een weg waarin Hij heeft laten zien dat Hij leeft en druk bezig is in de wereld en hoe Hij werkt en dingen doet. Een lange weg met diepe dalen en hoge bergen. Een weg dwars door de verhalen van de Bijbel, waarin we Gideon zijn tegengekomen, door de Rode Zee moesten gaan en koning Josias eindelijk begrepen. Op die weg zagen we dat de God van toen nog steeds hetzelfde is. Dit is het verhaal van hoe Hij deze Pesach heeft georganiseerd. Gewoon in het midden van Nederland, in een gewone kleine stad, met gewone mensen. Het laat ook zien hoe Hij een oproep geeft aan de kerk in Nederland en hoe Hij de Hoop is in deze sombere tijden. In onze kracht hadden we dit nooit gekund. Aan Hem alle glorie.

Wil je weten hoe het is afgelopen? Klik HIER om alle filmpjes van de avond te bekijken.

En lees  hier het vervolg verhaal: HET PAD NAAR PESACH

Hier is een voorproefje. Op de avond zongen 400 mensen SHMA Israel en Ani Ma’amin. Deze prachtige versie is uitgevoerd door Frank & Marlou van Essen, Denise Brand en Arend Jansen.